Angst woedt...

In de stilte van mijn dromen
In het gefluister van de maan
Ik vraag me af of jij nog zal komen..
Starend uit het raam
Zie ik sneewvlokjes dwarrelen
Ik vraag me af, zal je wel bestaan?

De dwarrelende sneew, wordt een wit pad
In de verte lijkt net of er iemand staat
Het leek alsof jij dat was..
Op weg naar buiten, terwijl ik ren
Hoor ik de deur dichtslaan
Angst woedt in een klein meisje,
dat ik blijkbaar ben..

Colorful Butterfly

Hush now colorful butterfly

Dry your bitter tears, don’t cry

The wind will lead you to a place

Full of beauty, bliss and grace..

Hush now baby, don’t you fear

Your pain and sorrow will disappear

Just open your heart, spread your wings

Feel the warmth that love you brings..

Sometimes it takes a little while

To turn a frown into a smile

But with patience, my dear friend

You’ll see, you’ll be rising up again..

 

Fly now colorful butterfly

Show your colors, don’t be shy

Enjoy your life with all you do

And always remember…

I love you..

Zusjes en Broertjes..

Je glinsterende ogen, 
Je stralende lach, 
Je brabbelende woordjes, 
Die vertellen dat je mij mag.. 

Ik zie je opgroeien, 
Ik zie hoe je groot wordt, 
Jouw glimlach helpt mij omhoog, 
Als ik eens ben ingestort.. 

Vrolijk draaien we rond,
Samen door de kamer,
Eens voelde ik mij rot,
En zoveel eenzamer.. 

Maar dat is nu over, 
Dat is nu voorbij, 
Wij blijven altijd samen, 
Zij aan zij.. 

Broeder en zuster liefde,
Dat is wat ik eens voelde,
En wat nog steeds is,
Lief broertje en zusje, ik kan niet zonder jullie.. 

Het is voorbij..

Gisteren hoorde ik iets, 

dat me ontzettend heeft geraakt. 

Het wereldje waar ik me na een aantal weken 

weer op had verheugd.. 

Viel in scherven uit elkaar. 

Maar ik glimlach als ik het hoor, 

Bijt op mijn lip om de pijn te vergeten. 

Zodat niemand zou zien, 

Dat het me vanbinnen kapot maakte. 

's Avonds alleen thuis, 

kijk ik verward voor me uit. 

Ik kan het nog steeds niet geloven, 

En ik denk dan terug aan jou. 

Ik kan niet huilen, dat gun ik jou niet. 

Langzaam maar zeker val ik dan toch in slaap. 

Vandaag sta ik met een twijfelend gevoel, 

weer op de plek waar ik het gisteren hoorde. 

En ik doe alsof er niets is gebeurd. 

Met mijn masker op praat ik met de anderen mee, 

maar mijn masker valt langzaam af. 

Ik staar roerloos voor me uit. 

Ik kan niet meer lachen. 

Ik luister ook niet meer naar wat de anderen tegen me zeggen. 

De dag gaat als een waas voorbij. 

's Avonds lig ik stil in mijn bed, starend naar het plafond. 

Ik kan het gevoel niet langer wegduwen. 

Ik kan mezelf niet langer bedriegen. 

Het is voorbij, en dan begin ik te huilen. 

Morgen is een nieuwe dag, een nieuw begin, een nieuwe start. 

Met veel vertrouwen loop ik rond, met nog steeds mijn masker op. 

Het masker heeft scheuren en breuken opgelopen. 

Het is gebroken, maar ik bijt het van me af. 

Niet hier, denk ik dan. 

's Avonds in bed, begin ik weer te huilen, omdat ik weet dat het echt voorbij is.. 

De tijd tikt..

Uren.. Minuten.. Seconden.. 

Hoelang kan het duren? 

Hoelang kan het duren om bij jou te zijn? 

Om je vast te houden in mijn gedachten.. 

Om je te vergeten als het moet..? 

Om je te zeggen hoeveel ik van je hou? 

Dagen.. Maanden.. Jaren.. 

Hoe snel gaat de tijd wel niet voorbij? 

En als ik aan je denk, wanneer je niet bij me bent.. 

En dat ik je het niet kan vertellen... 

En toch blijft alles maar hangen.. 

De seconden tikken voorbij.. 

En de minuten gaan door.. 

En ook de uren blijven tellen.. 

En dat terwijl mijn gevoelens veranderen, en mijn gedachten verdwijnen.. 

En nooit zal ik je vergeten 

De dagen gaan voorbij.. 

En de maanden tellen door.. 

Terwijl de jaren verstrijken.. 

Maar op een dag, ooit zal je weten.. 

Hoeveel ik wel niet van je hou..